Oysa düşünmek her zaman acı veren ağır bir iştir...(C.A.)
“Aydınlık gökyüzünde yıldızları göremezsiniz...(J.S.)
Hissettiğini söyleme cesaretini gösterebilen, bu yüzden de çoğu zaman yalnız biri…
Stefan, Solomondohn karekterinin bu kısacacık öyküsüyle insanların yüzde doksan dokuzunun hayatını ve hayatlarının sonuna özetlemiş bence. Çoğu insan bazıları için iyi yarınları kazanmak uğruna bu günlerini feda ediyorlar. Bu günün dünün yarını olduğunu unutarak maalesef. Tek gerçeğimizin içinde bulunduğumuz an olduğunu gerçekten kaç kişi idrak edebiliyor yaşadığı sürede? Nerdeyse hiç kimse maalesef. Bu öyküden şunu çıkardım diyebilirim anı yaşa karın kızın dahi olsa kimsenin sana saygısızlık etmesine izin verme. Ömrünü heba edeceksen de kendin için et…
Yeni yıl yaklaşırken, Bukowski özetlemiş aslında: "Nice mutlu yıllara demeyeceğim, çünkü değişen bir şey yok. Günler aynı, insanlar aynı, yalanlar aynı, dekorlar ve sahneler aynı, kandırılanlar aynı. Ve yine aynı olacak; sahte kahkahalar, sıra dışı böğürmeler..İyi kusmalar."
O kadar duyarsızım ki, hiç bir şey istemiyorum…
Beklentiniz olmasın ki hayal kırıklığı yaşamayın.
Kimsenin konuşmadığı bir dil gibiyim...
Kimsenin inanmadığı bir deli...
Yazarının bile okumadığı bir kitap...
Hiç çalmayan bir şarkı...
Hiç vatandaşı olmayan bir ülke...
Hiç sorulmayan bir soru gibiyim...
Kalabalıklar içinde varım ama yok gibiyim...