İntiKanAlıntı
Bazen öyle sabahlara uyanır ki insan, gökyüzü bile yüzüme bakmaz gibi gelir. Hava ne kadar aydınlık olsa da, içindeki karanlık değişmez. Gözlerini her açtığında, hayatın üzerine bir gölge gibi düştüğünü hissedersin. Her yeni gün, eksik bir yanınla daha baş başa kalmak gibi. Ve o eksiklik… tarif edilemez bir boşluk.
Sayfa 31 - Patara Kitap
İntiKanKitap Alıntısı
Geceleri gözlerimi kapattığımda bir dileğim olurdu:
Sadece biri… bir kişi, beni görsün.
Olduğum hâlimle, hiçbir şeye dönüşmeden…
Sadece görsün.
Ve “Sen varsın, bu yeter” desin.
Ama kimse demedi.
Sayfa 32 - Patara Kitap
