Talebe ile talep etmeyenler arasında çok fark vardır. Biri kolaylık ile bırakılmış boş bir bardak gibi doldurulmaya hazırdır. Diğeri ise zaten doludur ,biliyordur, yaşadıklarını sırtında taşıyordur ve yeni bir şeye ihtiyacı bulunmamaktadır.
"Benim artık kimseden ve hiçbir şeyden beklentim yok, hiçbir şey istemiyorum, ihtiyacım yok" demek, son zamanlarda çok İnsanın içine düştüğü bir bilgelik tuzağıdır.
Bu dünyaya Niye geldiğini bilmiyorsan, neden bu anne babadan doğduğunu bilmiyorsan , niye yaşadığını bilmiyorsan ,
o yaşam piramitleri ve basamaklar hiçbir şey ifade etmiyordur Tabii. bu hayattan ne almak istediğini bilmiyorsundur Çünkü. Ne almak istediğini bilmeyen ne istemek gerektiğine karar veremiyor o zaman.
Yargılamak: aslında bir kader yaratma sistemi... yargıladığın şeyleri, kendi hayatında yaşayıp öğrenme fırsatı yakalıyorsun. bu alan sana çok iyi hizmet etmiş bir alan aslında. Fakat eğer sen artık yargılayarak öğrenmeyi bir kenara bırakıp, yargıladığın kişilerin yaşadığı deneyimleri onların kendi ihtiyaçları ve seçtikleri bir kader planı olduğunu görebilecek hale geldiğinde, yargılama ihtiyacın kalmaz . yargıladığın insanların yaşadıklarını kendi hayatında tekrar edip öğrenme ihtiyacını da biter .
Içine kurtarma isteği verilmişse Bu da sebepsiz değildir. Ancak onlara acıdığın ve kendini suçladığın için gidersen yaşayacağın sonuçlar hoşuna gitmeyebilir.