Köpek korkusiyle korktum ölümden,
Ölmeden ölmeyi anlayamadım.
Ne güneşler doğup battı üstümden;
Bir günü bir güne bağlayamadım.
Hırsıma ne şöhret yetti, ne de şan;
Döndüğüm her nokta dünyadan nişan.
Nefsimin ardından koştum perişan,
Ondan bir kıl bile avlayamadım...
Sayfa 71 - BÜYÜK DOĞU YAYINLARI - 72. Basım / Aralık 2011·Kitabı okudu
Ruhuma bir kefen bezi yeter de,
Yetmez aç nefsime sırma ve ipek.
Çare yok, yüzünden düştüğüm derde;
Yesem de "toprakla karışık kepek..."
Güneşle bir tutsam girmez hizaya;
Dar bulur, sığmam der, dipsiz fezaya.
Kuyruk sallar, sonra hırlar ezâya;
Benim nefsim, benim nefsim ne köpek!..
Sayfa 70 - BÜYÜK DOĞU YAYINLARI - 72. Basım / Aralık 2011·Kitabı okudu