Görkem Sezgin

Görkem Sezgin
@G_Sezgin
4 Temmuz 2008
44 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Senin Kadar Uzak (Kendimce deneme)
Yokluğunun harap bahçelerinde geziniyorum geceleri, Seni düşünüyor, Rüyalara sarılıyorum bırakmazcasına. Ruhum sevgisizliğin çöllerinde Can vermekte gün ve gün. Bedenim yıldızlar kadar yalnız ve sabırlı, Karanlığın ardında ışıldıyor umutlu yarınlar için. Ancak… Kimseyi kandırmıyorum, Kendimi kandırdığım kadar. Biliyorum, Güzel günler senin kadar uzak bana.
Şiir
Reklam
Kendimce Deneme
Ruhum, sırtında geleceğin yükü, Sağır ve soğuk akşamların denizinde yitip giderken, Ölü günlerin arasında düşünceler, bir kuş kadar özgür, maviliğin peşinde hafifliyor gittikçe.
Şiir
BİR SEN ETMEDİ (Kendimce deneme 7)
Kırlarda çiçekleri koklaya koklaya Seni aradım sevgilim, Gökyüzünde süzülen bembeyaz bulutlarda. Ne çiçekler ne bulutlar, Bir sen etmedi. Simsiyah gecelerde gözlerin, Bir ağuydu damarlarımdan akan. Gözlerini aradım sevgilim, Aya baktım gecenin dört bir yanından. Ne ay ne gece, Bir gözlerin etmedi. Karlı dağlar aştım, Akan suya karıştım. Uçan kuşlar gibi rüzgârla barıştım. Kederimi gördü dağlar, Ağladı, sular taştı. Ne dağlar ne denizler, Bir sen etmedi. Dünyayı gezdim karış karış, Yine de kâr etmedi. Hiçbiri bana, Senin gibi Dünyayı dar etmedi.
Şiir
ÖLÜME YAKIN (Kendimce deneme 6)
Rüzgâr getirir mi saçındaki kokunu bana? Umutsuzca uyanılan sabahları kahrederim her gün kendime. Bilirim, yaşayamam sensiz, Ölüme, ölümden de yakınım her geçen gün. Kör oldu gözlerim bu dünyanın güzelliğine, Geçmişin ateşi sönmez, daha da alevlenir içimde. Ve ben o ateşin içinde, Ölüme, ölümden de yakınım. Gönlümün kırlarında uçarken sevginin rengârenk kelebekleri, Mevsimler gelir geçer, her tende seni ararım. Geleceğim karanlık ölüme, Ölümden de yakınım.
Şiir
HAYAT (Kendimce deneme 5)
Gökyüzünden düşen bir kar tanesi kadar yalnız… ilerliyorum. Mevsimler gelip geçiyor, belki biraz olsun yaşlanıyorum… Bir yol yazılmış hakkımızda; her şeyden habersiz, tutturmuş gidiyorum. Düşüp karışıp yok olduğumda kara toprağa… kadere lanetler savuruyorum; yaşanamamış bir hayatın hüznüyle, belki biraz da huzurla… ölüyorum.
Şiir