Varamadım hiç bir zaman karşımdaki yamaca
Kahrolmayası ne elemime ne sevincime
Yazılmış ezelden olan kör düğümümüz
Kim bilir hangi karanlıkta yakacaksın umudumuzu
Tutamaz oldum akan zaman nehrini
Gerçi hangi hüküm zapt eder seni
Daralıyor sinemin canparesi
Çınlıyor zihninde süngünün her darbesi
Sorarım kendi kendime oturuyor kendime
Bu yalnız fani beden rast gelsin gözlerine