Allah'ı tanımaktan mahrum kalan, O'na boyun eğmenin tadından mahrum kalır. İtaatin tadından mahrum kalan, tenhada O'nunla yârenlik etmekten mahrum kalır. Yaptığı işlerde Allah'ın ihsanını göremez ve gerçek manâda Hakk'ı bilemez. Hâllerini kaybeder ve iç âleminde daima Hakk ile birlikte olma makâmından düşer.
Allah Teâlâ'nın Davud (a.s.)'a şöyle vahyettiği rivayet edilmiştir:
"Doğrusu (şu ki)! Beni tanıyan, beni ister ve arar. Beni arayan, beni bulur. Beni bulan ise, kendine benden başkasını yâr seçmez."