...
Kimi gün öylesine yalnızdım
Derdimi annemin fotoğrafına anlattım.
Annem
Ki beyaz bir kadındır
Ölüsünü şiirle yıkadım.
Bir gölgeyi sevmek ne demektir
bilmezsiniz siz bayım
Öldüğü gece terliklerindeki izleri
okşadım.
...
Didem Madak
Yine Zülfi Livaneli farkını konuşturarak kaleminini çok düzgün bir şekilde kullanmış. Okuyucuya direk tek solukta okumak kalıyor. Her sayfayı çevirirken daha da meraklanıyorsun acaba bu işin sonu nereye gidecek? Okudukça merakın yerini hüzün alıyor . Ah neden böyle oldu ki havasına giriyorsun. Ahmet ikizi Mehmeti anlatıyorken sanki kendi hikayesi (spoiler öyleymiş )Aslında sonu etkiliyor insanın hiç beklemediği bir şey çıkıyor. O da kitabı daha çok çekici kılıyor herkesin okuyabileceği sade ve akıcı bir kitap.
"Zaman bana da bir nehir gibi geliyor. O nehirde yüzüyorum. Sular akıyor ama hangi damla arkamda, hangisi önümde; nehir mi daha hızlı akıyor, ben mi; su önümemi geçiyor, arkamda mı kalıyor anlamıyorum. Gerçek olan tek şey sonsuz bir akış."