Gülsüm Kavlic
@Galagul
37 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Doğu için ümit ışığı vardır ve bu ümit ışığı Batı tarzı pabuçlar giymede ve yerli Hıristiyanların kötü davranışlarını benimsemede değil, fakat kendi millî varlığının şuuruna varacak güce ve kişiliğe sahip olacak kadar bilgiyle donanmış bu cesur, yabanî ve yiğit kavimlerin kendilerinde olacaktır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yıl 1893'tür ey okur. Çöktü çöküyor dediğimiz Osmanlı, Batılı gözün bizi görmek istediği kalıba karşı böylesine asaletle direniyordu. Ve bugün beş yıldızlı otellerimize bir semazen takımı var. Fark, intihar mı etti?
Kitabı ikinci okuyuşum. Beni yine etkisi altına aldı. Bir daha okuyacağıma o kadar eminim ki! Her hayatın boşluğunu sorguladığımda duygusuna kapıldığımda tekrar tekrar açıp okuyorum bazı sayfalarını daha çok boğuluyorum kelimelerle hiçliğe. Her üç noktadan sonra düşüncelere boğuluyor insan. Kinyasda Kayrada tam içimizde bir parça aslında Kinyas yaşamaya devam ediyor Kayra hiçlikte boğuluyor. Kinyas tamamen doğal bir şekilde olduğu gibi cesur vahşi. Kayra ise yüzümüze taktığımız maske kadar sahte. Kinyas yaşamı buldu herşeyin var olduğunu düşündü. Kayra ise hiç vazgeçmedi hiçlikten. Zihninin ölümünden her ne kadar saçma gözüksede vazgeçmedi. Bir nevi aslında o da hayatını buldu aslında. Aralarında o kadar fark vardı ama Kayrada Kinyasda istediklerine ulaştı belki de. Olması gerektiği gibi. Biri kendini kaybetti biri ise bulduğunu sandı. İkiside bir şeylere ulaştı.
Umarım bir gün bende bir yerlere ulaşır birşeyler yaparım.
