Gamze DAYI
@GamzeSutcu
Şu anda okuduğu kitap
Ayrılık değil başlangıçlar olsun..
Hikayede yazar, bir kadının ayrıldığı sevgilisne hitaben yazdığı mektupları derlemiş ve bizlere sunmuş.
Bu metin aslında haftalık olarak bölüm bölüm yayınlanan yazıların toplamıymış. Bu da dikkat çekici. Kitap haline gelmesi şahane olmuş.
Ayrılık ve kendine dönüş hikayesi. Kalbinde, beyninde ve ruhunda neler çektin, yaşadın, biriktirdin; ayrılınca bunlar dökülmüş bir kadının ağzından.
Öyle sade bir dille ve içten yazılmış ki. Elinize alır almaz bitiveriyor. Samimi ve komik yerler var. Bazı yazarlar ve sözlerinden alıntılar da çok yerindeydi. Kimi zamanda hap bilgi içeren durumları öğreniyorsunuz.
Öneri ile okudum, ben de öneririm:)
Şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sarsıcı kopuş
Bir anne kızına böyle duvarlar örer de asla ona geri atmaz mı?
Çok sarsıcı bir kitaptı benim için. Ama önce konusunu anlatayım.
Kadın ailesinin istemediği biriyle evlenir. Norveç’ten taa Amerika’ya taşınır. Aile evine de kocası öldükten kendisi de takriben 50’li yaşlarda iken geri döner.
Babası ölür cenazeye gelmez. Kardeşleri asla kadını aramaz ama kendisi iletişim kurmaya çalışsa da kapı duvar herkes..
Annesinin yaşadığından bile haberi olmadan öz vatanına geri dönen bir kadın. Annesinin kapısını çaldığında hem reel hem de manevi anlamda annesi kapılarını asla ona açmaz.
İşte burdan sonrası da benim yorumum.
Kitap öyle basit yazılmış ama öyle derin ve etkileyici cümlelerle doluydu ki. Adeta kadının ellerinden tutup gözlerinin içine bakarak onu anlamaya çalıştım.
Yanlışları olsa da bir insan annesi tarafından veya kardeşleri tarafından bu muameleyi görmemeli.
Hepimiz zaten bu dünyada er ya da geç birbirimizden ayrılacaksak madem; geç olmadan ve kırgın kalmadan yaşamayı öğrenmeliyiz.
Anne olan eş dost çevreme sesleniyorum. Son sayfayı kapatınca derin bir boşlukta kalıp hüznü ve yalnızlığı hissedeceksiniz.
Şimdiden herkese keyifli okumalar.
Hayatın oyunları
Ayfer Tunç için artık ne yazsam az kalacak. Hayran olduğumu anlamayan da kalmadığına göre kitabı yazabilirim.
Serinin ilk kitabı Kapak Kızı okudum öncesinde. Hiç vakit kaybetmeden Yeşil Peri Gecesine başladım.
Kapak Kızı bizim meşhur Şebnem kızımızın bir dergiye çıplak poz vermesi ardından onun hayatında olup etkilediği kişileri anlatan bir metindi. O kitapta neden Şebnem bu kadar etkilemiş onları okuduk.
Yeşil Peri Gecesi ise Şebnemin gözünden etrafındaki olayları ve onun düşüncelerini içeren metindi.
Yeşil Peri dedikleri şeyin ne olduğunu da içki alemi insanları anlar bence detaya girmeyeceğim :)
Şebnem’e çok kızacağımı düşünerek başladığım kitapta Şebnem için gözyaşları dökerek kapattım son kapağı.
Bir kadın neler yaşar çocuklukta da bunlar travma olur konusunu iliklere kadar hissediyorsunuz önce.
Peki bir kadın aşık olursa asla unutmaz onu ne yaşarsa yaşasın bölümlerinde de içinize yumrular oturuyor.
Şebnem gibi kadınların varlığını da bilerek okudukça iyice ezilip bükülüp kahroluyor ve lanet ediyorsunuz bir noktada olana bitene.
Sözü fazla uzattık yine; okuyun keyifle. Ben müthiş haz aldım ve elimden bırakamadan bitirdim vesselam.
Nevzat Amir sonunda düğümleri çözüyor
Sonunda Nevzat komiser karısı ve kızını kim öldürmüş neden öldürmüş sorusu cevabını aldık. Senelerdir okuya okuya bu adamı bizden gibi oldu. Hepimizin başkomseri oldu Nevzat. Ama daha yarısında kitabın katil de olay örgüsü de çözüldü benim tarafımda.
Nevzat Komiser hikayesi bitti artık Ahmet Ümit daha da yazma gari diye bitirdim kitabı.
Seda’nın anısına ithafen okudum. Sevmedim diyemem. Ama çok basit bir dil dolayısıyla okuması çok kolaydı. Benim gibi Ahmet Ümit çok okuyan biriyseniz de sonunu daha ortalarında anlıyorsunuz.
Ha bir de bu sefer teşkilattaki çürümelere ve bu uyuşturucu baronları konularına güzel değinmiş aslında. Bu noktada hakkını da yemiyim hadi.
Keyifli okumalar size de.
Annelerin sürüklenen kaderleri
Kraliçem yazar da o kitap güzel olmaz mı. Yani zevk meselesi veya göreceli denir hani ya. Ayfer Tunç öyle değil benim için. Herkesin kalbine dokunabilecek zevkte yazıyor bence. Yüreğe dokunan harika bir kalemi var.
Dünya Ağrısı kitabı ile tanıştım onunla. Sonra Aziz Bey Hadisesi ve Suzan Defter ile fethetti beni.
Osman, Kuru Kız derken buralara geldik.
Kitapta annesinin uyurgezer gecesi yaşadıkları ile başlayan ve 4 nesil kadınların acıları ile yüzleşen Şehnazın ağzıyla okuyoruz hikayeleri. Bir de tutuklusu olduğu E. ile olan ilişkisi çok acıklıydı. Öyle ki evli bir adam olmasına rağmen devam etmesi, o kadar tutsak ki bu aşk içinde asla durumunun umrunda olmaması felan çok yıpratıcıydı. Herkesin bir ismi varken sevdiği adamın adı E. olarak ifade edilmesi de güzel teknikti. Annesi, özellikle anneannesinin yaşadıkları çok derinden sarsıyor ve biliyorsunuz böyle hikayeler gerçek.
Özellikle Ayfer Tunç bu acıları, kederleri öyle sürükleyici ve psikolojik bir tahlil diliyle yazıyor ki bayılıyorum ben kalemine.
Hem çok hızlı okudum hem de bitmesin istedim kitap. Son sayfada kalbim buruk, ruhum uzaklara dalarak kapattım ve nefis bir tat kaldı içimde.
Yüreğine Sağlık Afer abla. Sen yaz ve üret ki bizler de peşinden gelelim keyifle.