Onların(şairlerin) şiirinin bizde bu kadar terk edilmişlik ya da böylesine sevinç hissi uyandırmasının gerçek nedeni tatmaya alıştığımız bir duyguya methiyeler düzmeleridir.
Insanın,sevince,sıkıntıya ,işkenceye göğüs germesinin bir sınırı vardır.Bu sınırı aşınca artık ona dayanamaz,yay kırılır.Mesele bir kimsenin cesur olmasında değil, belki maddi veya manevi acılara dayanıp dayanamayacağındadır.