Kıskançlığın bir sevgi ölçütü olmadığını bilmek lazım.Yani ne karşı tarafın sizi çok kıskanması sizi çok sevdiği anlamına gelir nede sizin onu çok kıskanmanız onu çok sevdiğiniz anlamına gelir.
Herkes hayatın yükünden,ıstırabından ve kargaşasından şikayet ediyor,ancak hiç kimse daha iyi hâle getirmek için birşey yapmak istemiyor.Sanki hepimiz hayatta dışarıdan bir tür izleyici gibiyiz ve her birimiz olan biten her şeyin yargıcı bizmişiz gibi davranıyoruz.
Her evlilik ilişkisinin kendine özgü bir yolculuğu vardır;bazısı başlangıç noktasından daha sağlıklı olmaya doğru giderken bazısı gittikçe sağlığını kaybeder ve taze bir çiçek bahçesi olarak başlayan evlilik zamanla bir çöplüğe dönüşür.Çiçek bahçesinde yetişen çocukla çöplükte yetişen çocuk, doğal olarak birbirinden farklı olacaktır.