Dr. Jekyll ile Bay Hyde
Kitap,doktor olan ana karakterimiz Dr Jekyll’ın yaptığı deneyler sonucu kendi kişiliğini sürüklediği çıkmazı anlatıyor.Bu çıkmaz bizi varoluşumuzda iyi ve kötü kavramlarının birbiriyle ilişkisini düşündürmeye yönlendiriyor.
Ana karakterimiz olan doktorumuz çevresi tarafından sevilen ve varlıklı bir beyefendiyken sürdüğü çalışmalar sonucu bu saygın karakterinin yanı sıra nefret ve korkuyla sarmalanmış insanlarda tiksinti uyandıran biri haline gelmiştir. Peki bu iki zıt karakterin aynı bedende verdiği savaş bize ne anlatıyor?
Kitap çoğu kişi tarafından çoklu kişilik bozukluğu ya da kişilik bölünmesi olarak görülüp ele alınmış olsa da benim için böyle değildi.Kitabın alegorik bir şekilde ele alındığını ve sahip olduğu gotik tarzın bu alegorik yapının önüne geçerek anlatılmak istenenin maskelendiğini düşünüyorum.Keskin sınırları olmayan iyi ve kötü biz insanların içinde bütün olarak var olmaktadır.Ana karakterimiz sahip olduğu saygın hayatı daim kılabilmek için bu varoluşu yok saymış,içindeki kötülüğü uzun süre görmezden gelmiştir fakat sahip olduğu kötü tarafı güçlü bir şekilde ortaya çıkıp onu esir almıştır.
“Üstelik,aklımdan geçen düşünceler de en ruh karartıcı renklere bürünmüştü.”
Eğer biz de aklımıza düşen ahlak dışı düşüncelere ket vurmaz ve bu düşüncelerin akmasına ana karakterimiz gibi izin verseydik bizim de aklımızdan geçen düşünceler en ruh karartıcı renklerine bürünmez miydi?
Biz de içimizde iyi ve kötü olmak üzere iki insanın bulunduğunu bu iki insanın gerçekleştirdiği eylemlerden bir diğerinin sorumlu olmadığını söyleyerek hatalarımızı örter,vicdanımızı rahatlatmaz mıydık?
Hayır yapamazdık!
Karakterimizin de kitap sonunda bize öğrettiği gibi içimizdeki kötülüğü yok etmek için iyi tarafımızdan da vazgeçmeliyiz çünkü biz