Dedim kız napıyon öyle
Kitap seviyom, insan sever gibi kitap seviyom.
Sen dedim sevdiğin insanı da böyle mi seversin ?
He dedi sustu . Ben de bi coştum bi coştum,
artık kendi içime sığmadım.
Dedim ki birden:
Ben evlenince sana kocaman kütüphane yapacam dedim.
Şuana kadar isimlendiremediği bir sürü duygu hücum ediyordu vücuduna. Değersizlik mesela.
Kırk yıl düşünse bunu arka koltukta unutulmuş diye ifade edemezdi.
Ön koltuğa layık görülmemişsin arka koltukta oturan önemsiz birisin.
Hem de oradaki varlığın bile unutuluyor.
Demin bu kadar vaka bu kadar zamana nasıl sığdı diye hayret ediyordum , şimdi de bu kadar zaman içinde ben nasıl bu kadar değiştim diye düşünüyorum. Evet ben şimdi büsbütün başka bir adam oldum. Bir köşede kendimi unutturmaktan , başımı dinlemekten başka bir şey istemiyorum.