Gamze Duran
@Gamzeduran
Şu anda okuduğu kitap
Günde beş vakit namaz kılması bile yüzünde tebessümle gezmesi için yeter aslında bir insana. Bir kulağı televizyonda, diğer kulağını telefonla konuşanda; böyle bir namazdan bahsetmiyorum ama. Layağınca kılınan bir namaz taşır ancak bizleri miraca. Evet belki bir Urve bin Zübeyr namazı kılmıyoruz amma bu uğurda çabalamak bile değerlidir Allah katında!
Eğer ölümü, emredildiği şekilde, çok değil bir dakikacık bile olsa tefekkür edebilseydik; toplum olarak bırakın karabiber istemeyi bir kaşık pilav yiyemeyecek hale gelirdik. Stresten midemize kramplar girerdi, bu işleri festivale döndürmezdik!
Sorsalar hepimiz "elhamdülillah Müslümandık" ama çoğu zaman daha çok itibar ettiğimiz bir de "elalem ne der" putumuz vardı. Ve zamanla o kadar kemikleşti ki, bir din misali itibar görmeye başladı. Ve bu din sinsice toplumumuza sokularak çok kişinin canını yaktı, birçok aileyi ifsad etti. İslam asla bu değildi, ama bu sinsi inanış her yapıp kişiye ettiğini islamdan zannettirdi!
Hatta bazen öyle kuvvetli oldu ki, İslam'ın farz olan emirlerini dahi kesip attırabildi. "Elâlem ne der?" Korkusu öyle baskın geldi ki kişi üzerine, bile bile haramlara düçâr oldu.
"Yanan kandili söndürün 'Zeynep geçiyor' gölgesini görmesinler" diyen asr-ı saadet çınarlarının; daha fazla beğeni almak uğruna yatak odasında açılmadık çekmece bırakmayan nesillerinin 'kim daha çok evini çekip paylaşacak' yarışlarını izliyoruz.
Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:Alıntı
"Şüphesiz her ümmetin bir fitnesi vardır. Ümmetimin fitnesi (imtihan vesilesi) de malıdır."
