Yuân Fên
@Gamzelideli
Araftayım... Yusuf gibi karanlık kuyuda , Züleyha gibi utangaçlıkta ama derin bir araftayım ...
صمد
Gazeteci
AUZEF / Sosyal Hizmetler
İstanbul
15 Ekim 2000
29 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ziyan olduk…
Zamanın en keskin yerinde, kelimelerin en ağırında…
Biriken geceler, yarım kalan cümleler, söyleyemediğimiz hesaplar içinde.
İki Amin, Bir Hikmet; AŞK
Allah’a aşkına ulaşmak isteyen maşuk, önce yaratılanı sevmeli…
Ruhunda, bedeninde, kalbinde taşımalı o sevgiyi.
Yüreği yanmalı ki, o acı, o köz sonunda “Allah’ım…” dedirtsin, döndürsün
Belki de yanlış doğrularımız?
Neden be sürmeli,
Neden be cep Herkül'üm benim
Neden aylar, günler sonra gene rabbim seni hayatına aklıma kalbime soktu dersin?
Hadi buda kader değil de, bütün ankara bebesi inadınla!
Tam unutuyorkrn şiirlerimi artık sana yazmıyor, dinlediğim ezgi ve şarkılar da ki ritimler sensiz olmaya başlmışken,
Çocuk ruhum yeniden uyanıyorken. . .
Var mıdır dersin Allah'ın bir bildiği yada bir yazgısı. . .
Hikaye ya kötü ya da iyi mi bitmeli?
Sen benim bilinmezim olarak gittin!
Sana umut etmek demek sisli bir havada bulut aramak gibi?
Yada güneşin altında suyun donmasını beklemek gibi senin bana dönüşünü beklemek böylesine imkansızken rabbimin,
Beni hatırla kulum, kin fe yekün derim, ol dedim ne varsa olu verir diyişimi?
Heyecanlandım belli etmemeye çalıştım ama sevindim hala bekar olmana sana ait bir yuva eş bulunamıyor olmasına?
Çünkü ben de kimseye senden sonra ev de olamadım yuva da. . .
Belki de belki de bu sefer olur:)
Belki de hayırlısı olması için böyle olması gerekiyordu, başklarını hayatımıza alıp onlardan vazgeçip edebiyeten bağlanmak vardı belki de nasibimiz de. . .
Kimse kimsenin nasibinden alamaz!
Ey Rabbim nasibim oysa, ben hala bıraktığı yerde onu bekliyorum ilk gün heyecanıyla, hayırlı ise güzel vedalaşmak kaderimizde var ise yoll kaderime onu amenna kabülümdür...
Divan Usulü;
Karadeniz’i indirmiş bir çift nigâha,
Rahmân bana emanet eylemiş ol cânı da.
Yeşilin huzûru, mâvinin sonsuzluğu var bakışında,
Şehirlerin en güzeli saklıdır gözlerinde.
Gülümse ey gönlümün nûru,
Aydınlansın, tanıdığım hâlde kaybolduğum şehrinin sokakları.
Rabbim mühürledi renklerin en lezîzini sana —
Çakırım, mühr-ü mahremim…
Hak Teâlâ’nın en güzel emânetisin;
Seni aldım, kabul ettim, gönlüme yazdım.
Yarabbim, kos koca karadenizi iki çift yeşil göze nasıl sığdırmışsın, hiç şüphesiz ki yarattıklarında senin izin var...