Size kaybolmuşluğumun tadını anlatamam . Ancak ruhumu kitaplığımın arasında bulabilirsin
kendi kalemim
“Uzun zaman önce inanmayı bıraktım. Kitaplarda yazan her şeye inanıyorum; lakin insanoğluna inanmıyorum. Sanırım yapay bir sevgi tümünüzde ki. Öyle gelişigüzel kurulmuş bir cümle değil benimkisi… Düpedüz yapaysınız, insanoğlu.”
Büyük bir haksızlık vardı bu konuda, evrensel bir adaletsizlik, doğanın kendisinde. Toplumsal eşitsizliğin ötesinde, doğa da böyle kurgulanmıştı sanki, acı bir oyun gibi, her sahnesi işkence, her perdesi kan.
