Gamze Özgül
@Gamzeozgul
@semsli_keremli_oyunlar
105 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Merhabalar
Bugün sizlere insanın içine işleyen bir psikolojik polisiye kitabı ile geldim.
Cinayet Büro'da görevli komiser tanık olduğu cinayetler vahşet dolu sahnelerden sonra mesleki deformasyon yaşayarak gerçeklikle bağını koparmaya başlar. Komiser iç dünyasına gömüldüğü sırada sıradışı bir teklif alır. Bu teklif gizli bir takip işidir.
Bu takibi sürdürürken bir yandan da resmi kadın cinayetlerindeki ipuçlarını kovalar. Hepsi farklı hikaye ama hepsinin sonu aynı karanlık son... Bu da ülkemizin kanayan yarası keşke hiç yaşanmasa ve en önemlisi insanlar buna alışmasa!
Okuyucuyu oldukça düşünmeye sevk eden bir eser. Kesinlikle bir çırpıda okunacak bir eser değil. Komiserin iç dünyası, duyguları, hisleri oldukça düşündürücü. Finali ise tam bir ters köşe gerçekten.
Psikolojik derinliği olan polisiye severler kesinlikle okumalı.
"Etkisi kaybolan şeylerin toplamıdır hayat."
"İnsan için en iyisi hiç doğmamak, ikinci en iyi şey se hemen ölmektir."
Puan vermedi
İki yaşındaki Henry bir sabah kaybolur. Geride açık bir pencere ve kanlı battaniye kalmıştır. Dedektif vakayı araştırdıkça tüm oklar annesini gösterir.
Dedektif Charlie Parker annemin suçlu olup olmadığını araştırırken kasabada görünenin altında yatan sırlarla karşılaşır. Olay bir kayıp vakasından daha fazlasıdır.
Kasabadaki sessizlik, çözülemeyen olaylar karakterlerin geçmişleri giderek büyüyen gizemler ile soluksuz bir okuma deneyimi sunuyor.
Polisiye gerilim karanlık atmosfer ve güçlü psikolojik derinlikle buluşturan yazar ilk sayfadan itibaren içine çeken anlatımıyla nefes kesiyor.
Nefesinizi tutarak okuyacağınız harika bir roman.
Büyüyünce babası gibi olmayacaktı Agâh. Gelecekti evi şimdiki evine benzemeyecek çok sağlam bir yuva olacaktı. Ve bir atı olacaktı onu çocukken bırakıp giden annesini bulup getirecek ...
Birde babası...Gerçekte değiştiremeyeceği babasını çamurla yeniden tasarlayacaktı.
"İlk önce ince bir dalın kıymığı ile iri gözler çizdi. Bu gözler haksızlığa göz yummayacaktı. Arkasından geniş bir alın yaptı. Alnı açık, temiz ve pak olmalıydı. "
Burun bitiminden doğru yavaşça baş parmaklairnj iki yana kaydırarak yanakları belirledi. Çocukları doyasıya istediği zaman çekinmeden öpebilsin istedi. "
Agâh büyüdü evlendi çocukları oldu ama "Ben, babam gibi olmayacağım." dediyse de dünyası değişmedi. Onun yaşadıklarını çocukları yaşadı. Geçmişin gölgesinden kaçamadı.
Peki bu sevgisizlik her zaman kuşaktan kuşağa taşınır mı?
Yoksa gerçekten değişmek mümkün müdür?
İnsan travmalarının altında her daim ezilir mi?
Bu hikaye sevgiden yoksun büyüyen çocuklara, Asi gibi suskun kadınlara, baba gölgesinde ezilen çocuklara ve bir ruhun çocukluğunun haykırışına ayna tutuyor.
Karakterlerin iç dünyası öyle derin işlenmiş ki etkilenmemek düşünmemek imkansız. Kesinlikle tek seferde okunacak bir kitap değil, üzerinde çokça düşüneceğiniz psikolojinizi zorlayacak ayrıca farkındalık yaratacak da bir kitap. Kesinlikle okunmalı...
