Gamze Şabap

“...Ve ben bu sayede yalnız kalabiliyordum, seni düşünebiliyordum ve tabii ki en büyük ve tek haz kaynağım olan şeyi yapıyordum: Seni izliyordum.”
Reklam
Ne kadar da safmışım: Sen bana neredeyse hiç dönüp bakmamıştın bile. Buna rağmen gün boyu seni beklerdim; yolunu gözetlemek dışında hiçbir şey yapmazdım.
Kimse bana bir şey öğretmemiş ve uyarmamıştı. Tecrübesiz ve saftım.Kendimi bir uçurumdan atlarcasına kaderimin kollarına bıraktım. İçimde kök salıp büyüyen ne varsa senden başkası değildi; tek yakın arkadaşım senin hayalindi.
Hepsi bu kadardı sevgilim; fakat ben o şefkatli ve sevecen bakışlarını hissettiğim andan itibaren artık senin esirin olmuştum.
Bana bir öpüş gibi hissettiğim, o sıcacık, şevkatli ,bir insanı sarıp sarmalayan bakışlarına baktın; kibarca gülümsedin.
Reklam