“Kızgındım. Kırgındım diyelim ya da. İnsan niye kızsın ki zaten kırılmadığı şeye? Ama işte uzatmanın alemi yok. Özlem öfkeden güçlüyse onun sesini dinlemek lazım.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Ne düşündüğünü az çok kestirebiliyordum. İnsanın sevdiği birine bakarken onu artık göremeyeceğini düşünmesinin neye benzediğini biliyordum. O son bakış orada asılı kalır, ömür boyu saklanacağı yerde.”
Neydi ev sahiden yeri geldiğinde tren kompartımanlarını, gemi kameralarını, sokak banklarını, kaplumbağaların kabuklarını, ihtiyarların hatıralarını, çocukların umutlarını yuva yapan neydi. Sığındığımız yer miydi yuva. Gittiğimiz mi, terk ettiğimiz mi,döndüğümüz mü yoksa.