Şems’in Çobanları - Garib Çoban
Duayı yaşayışıyla öğretenleri bul gönül.
Sessizliğin sadrında, nice sözden daha kuvvetli tesir vardır.
Konuştukça, her şey zamanla, içinden çıkılmaz bir hâl alıyor.
Ne kadar çok konuşursak, kelimeler de anlamlarını o kadar yitiriyor.
İnsanlardan hiç ilham alınmıyor vur kendini dağlara, mezarlıklara gönül.
Yaratılmışları okumadığın gün karanlıktasın.
Düşünülmüyorum, öyleyse yokum!.. Düşünülüyorum, öyleyse varım.
Hiç kuşkusuz, halle dua etmek, sözle dua etmekten daha kamil bir duadır.
Allah haliyle dua edene daha hızla karşılık verir.
Çünkü o zatıyla istemiştir.
Münafık zahirde Allah'a ibadet ederken batında etmez.
Mümin ise zahirde ve batında Allah'a ibadet eder.
Allah'ın niteliklerini kabul etmeyen kafir ise ne zahirde ne batında O'na ibadet eder.
Günahkarların bir kısmı zahirde değil, sadece batında Allah'a ibadet eder.
Düşünülmüyorum, öyleyse yokum!.. Düşünülüyorum, öyleyse varım.
Bir hoşgörü lazım İnsanın önce kendine.
Yabancı mıydı o k/adın sana?..
Hayır!..
Güç bir ölüm müydü onunkisi bana?..
Ben de fecr vaktinden geldim dedi bir ses.
Bir acımasızlıktır ölüm, sevenini bilmeyenlere karşı.
Sessizce yanaştırdım kimsesizler mezarlığında bir kabirtaşına Fatiha mı.
Güçlü olmak zorunda İnsan kavuşmayı göze alanlar için.
Mezarlık kuşlarıda kar tanecikleri gibi kanat çırparak seviyor avuçlarımı.
Düşünülmüyorum, öyleyse yokum!.. Düşünülüyorum, öyleyse varım.