#cennetimiararken
Kapıdan çıkarken senin kadim komşunla karşılaştık Anne. Gözyaşlarımı saklayamadım, belli ki akşamki patırtıyı duymuş olmalı. Kaçmak isyercesine hızlandı adımlarım. O da zorlamadı sağolsun ama ardımdan o zehirli gerçekliği haykırdı sırtıma. Hançerlerde hep sırtına gelirdi değil mi?
" Annen yaşasaydı yapamazlardı" bu gerçeklikti tam olarak yaralarıma dokunan. Tam yerini bulmuş gibi dokunan, kanatan
Hem yetim hemde öksüz olduğumu o an anladım.
Yani şimdi sen ruhumu o kapısız damsız, penceresiz evde parçalarken, tüm o başka kötü ruhlardan beni koruyan sen miydin Anne? Öfkenin içinde ne barındırdın? Şimdi seni alıp nereye koyayım sen söyle?
#1001kitap