GbO
@GbO41
Ben hiç prenses olmadım ama hikayem'de kötü krallar ve kraliçeler vardı.
Yazar 'mış
Sosyoloji
Deutschland
Izmit
72 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Galiba Eric Fromm haklıydı. Sevmek sanatsal bir eylemdi ve öğrenilebilir, öğretilebilir, geliştirilebilir, eğitilebilir bir duyguydu. Ve Mehmetle aramızda ki o sevginin ham halinden, vakitsiz sevmelerimizden sonra onunla sevmenin bambaşka halini öğreniyordum. Beni sevmesiyle öğreniyordum.
Bir ayna gibi kendimde ki eksikleri ,kusurları, bağlanma korkularını, güvensizliklerimi en net haliyle görebiliyordum. Buda beni ...
Değişiyordum bu en güzel yanıydı. Mutlu eden değişimler ve diğer o sesler, git gide zayıflayan sesler oluyordu.
Onun sevgisi çok sesli ve kararlıydı. Belkide bu yüzden ne gidebiliyordum, ne de düşüyordum.
Hayatım boyunca bana değersizlik hissini veren o sevmeyen tüm sesleri artık duymuyordum. Sadece onun seni seviyorum sesi tüm geri kalan sesleri susturuyordu. Bu sevmek sanatının en büyülü ve güçlü olan yanıydı.
Iyileşiyordum.
#1000kitap
Son buluşmamızda yaşadıklarımızı, onu düşününce aklıma bir hikaye gelmişti. Anna Kareninanın hikayesi ve benzerliğimiz hissi.
Mavi'nin yeterli gelip gelmeyeceğinden emin değildim çikabilecek fırtınada. Hikayemi o gün Anna ile özleşleştirmenin içime o ürpertiyi çoktan yerleştirmiş olduğunuda anlamıştım.
#1000kitap
Seninle buldum içimdeki bendeki
Seninle sevdim kendimi.
Dünya sustu sonra;
kelebekler, kuşlar, biraz yağmur.
Rüzgâr gelmemiş baharın
çiçeklerine dokundu.
Sen konuşuyorsun kalbim seyre çıkıyor
Sevgilim,
bir dokunuşun var— kışın ortasında
bahar açtıran.
Ve ben
hiçbir kelimeye
sığdıramıyorum seni
Hiç bir cümle yetmiyor anlatmaya seni
#1000kitap
#
Reklam