Gülendam Berktaş

Gülendam Berktaş
Bir şeylere inanmaya hazır olmadıkça her şeye baştan başlamak zordu. … En iyisi hayallerini olabildiğince korumaktı.
Sayfa 179·Kitabı okudu
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Yaşamaya, yaşamımı sürdürmeye mahkûm edilmiştim.
Sayfa 178·Kitabı okudu
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyorum. Acı çekmek bayılmana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.
Sayfa 169·Kitabı okudu
“Daha anlatsana” dedim. “Hoşuna mı gitti?” “Hem de çok. Seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre boyunca hiç durmadan laflamak isterdim.” “Benzinimiz yeter mi ki?” “Yalancıktan doldurursak yeter.”
Sayfa 157·Kitabı okudu
Dindinha bir seferinde mutluluğun “yüreğimizde parlayan bir güneş” olduğunu söylemişti.
Sayfa 148·Kitabı okudu