Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İçini bilmediğimiz insanların yüzüne baktık, gülüşüne inandık.
Hak ettik; dibine kadar hak ettik belki de.
Bakir sevdamıza tecavüze izin verdik; evet, hak ettik hem de defalarca.
Tekrar denedik, tekrar yanıldık.
Ama alıştık artık; yarımdık, kayboldu bazı şeyler.
İstesek de istemesek de,
olsa da olmasa da,
değse de değmese de
olmuştu olan.
Artık korkuyorduk; konuşmaya, anlatmaya, hatta ve hatta anlamaya bile.
Öyle panzehirsiz zehir gibi,
ne gidilen ne kalınan şehir gibi,
ne yazılan ne okunan şiir gibi
kalıverdik ortada.
Geceden uykularımız alındı, umutlar kaygılarla yer değiştirdi.
Büyümüştük, farkındaydık;
fakat kirlenmiştik artık, bulaşmıştı bir kere karanlık her yerimize, her zerremize.
Çarmıha gerilmiştik bu dünyada;
ne ölebiliyor ne gidebiliyorduk.
Araf buydu.
Herkesin Araf’ı başkaydı, herkes farklı hissederdi.
Zaten sorun da bu değil miydi?
GeCe
GeCe