Bir melek misali görünmez kanatlarım vardı ama çırpındığımı kimse görmüyordu. Kimseye sesimi duyuramıyordum. Kanatlarımın adına kalkan demeyi bile kendime öğretmiştim ama insanların körlüğü, bunu gözlerine sokmamın bir manasının olmadığını pekâlâ gösteriyordu.
Dipsiz kuytu bir çukurdaki adam bile kurtarılmayı bekler. Çünkü bilir ki, umut etmek en zor zamanlarda elinde olan tek güçlü silahtır. Sonunda ışığı görmeyecek olsa bile...