"Bu evden çıkarsan bir daha giremezsin. Ne ölün ölüme ne dirin dirime" dedi benim öz babam.
Ölüm varsa herkese var. Benim ölebileceğim düşüncesini düşünmüyorlar da sen şimdi gelip onların ölümünü mü söylüyorsun? Ölüm bana da var.
Benim küs kalmam üç günden fazlasında günah da beni evden kovmaktan beter eden babamın, ben ağlarken yüzüme bakmayıp hastanelerde sürünen annemin bir kere bile evladını arayıp sormaması günah değil mi?
Zamanında başkası için imkansız olan sevgiyi o kadar istedin ki üzerinden on bir yıl da geçse tekrar aynı şeyi yaşamak istemiyorsun. Öyle yorgunsun ki bir sevgisizlik daha kaldıramaz omuzların.