Gece Okur
@Gece_Okur
Sıkı sıkı dizilişleriyle, gölgeler karardıkça dört bir yanımda daha da koyulaşmalarıyla, rüzgarda canhıraş fakat usulca hareket edişleriyle içimde buraya girerek yabancı bir dünyanın, ne istendiğimiz ne de kalmamızın teklif edildiği bir dünyanın hudutlarını izinsiz aştığımıza dair tuhaf ve nahoş bir his uyandırıyorlardı. Belki de içinde bulunarak büyük bir riske girdiğimiz bir dünyanın!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"O yapraklarda çaydan fazlası var," dediğini hayal etti. "Onu içtiğinde bir süreliğine bir yudum büyü de içmiş oluyorsun". Noah da Mika'nın tüm komşuları ve neredeyse arkadaşları gibi şans etiketli kavanozun ona gerçekten de şans getirdiğine inanmıyordu. Çayı içtikten sonra şansı dönse bile (ki dönecekti) bunu bir tesadüf olarak görüp üzerinde durmazdı.
"Peki ya sen ne yapacaksın? York'taki evi kullanmanı beklemeli miyim?"
Kendini anında Mika'nın önüne atan ve tüm agresifliğini Primrose'a yönelten Terracotta,
"Hayır, kesinlikle beklememelisin."dedi. "Onu alamazsın. O bizim."
-Beni istemediğini düşünmüştüm.
-Bana hepimizin yıldız tozundan yapıldığımızı söylediğin günden beri seni istemediğim tek bir an bile olmadı.
Seni istiyorum, Mika. Seni 𝒔𝒆𝒏 yapan milyonlarca şey var, gülüşün gibi. Her rağmen Primrose'u önemsemen, teninin rengi, 𝒅𝒖̈𝒏𝒚𝒂𝒚𝒂 𝒖𝒚𝒖𝒎 𝒔𝒂𝒈̆𝒍𝒂𝒎𝒂𝒌 𝒊𝒄̧𝒊𝒏 𝒃𝒊𝒓 𝒎𝒂𝒔𝒌𝒆𝒚𝒆 𝒊𝒉𝒕𝒊𝒚𝒂𝒄𝜾𝒏 𝒐𝒍𝒅𝒖𝒈̆𝒖𝒏𝒂 𝒌𝒂𝒓𝒂𝒓 𝒗𝒆𝒓𝒅𝒊𝒈̆𝒊𝒏𝒅𝒆 𝒃𝒆𝒏𝒊𝒎𝒌𝒊 𝒈𝒊𝒃𝒊 𝒂𝒔𝜾𝒌 𝒃𝒊𝒓 𝒔𝒖𝒓𝒂𝒕 𝒚𝒆𝒓𝒊𝒏𝒆 𝒈𝒖̈𝒍𝒆𝒓 𝒚𝒖̈𝒛𝒍𝒖̈ 𝒃𝒊𝒓 𝒎𝒂𝒔𝒌𝒆 𝒔𝒆𝒄̧𝒎𝒆𝒏. Bir diğeri de ne, biliyor musun?
Büyüğü sevmen. Nefes almaya nasıl ihtiyacın varsa ona da öyle ihtiyaç duyuyorsun. Cadı olmasan sen 𝒔𝒆𝒏 olmazdın. Ben de 𝒔𝒆𝒏𝒊 istiyorum.