Hazret-i Havva bir köşede oturmuş ağlıyordu. Adem aleyhisselam:( Ey Havva, buradan git. Beni, Rabbimin elçileriyle başbaşa bırak. Bana her ne bela geldi ise senden oldu) buyurdu. Sonra yüzünü Cebrail aleyhisselama çevirdi dedi ki, (Ya Cebrail, ben ölüm şerbetini içer, Rabbime kavuşurum. Senden bir dileğim vardır. Şu süalime cevab ver. Melekler bana (asi) diye mi seslenirler yoksa( Unutan ve hidayete eren) mi derler. Hazret-i Cebrail aleyhisselam ağladı.
Adem aleyhisselam üzüldü. Bütün melekler ağlaştılar. O anda bir ses işitti. (Ey Adem, yukarıya bak) Yukarıya baktı. Cenneti gördü. Hak teala hazretleri O'nun için hazırladığı nimetleri gösterdi. Adem aleyjisselam, Hz Azrail'e( Ey Azrail, çabuk gel. Acele canımı al. Zira canım cananı çok istiyor ve ruh kuşum ten kafesinden vatanına uçmak diliyor) dedi.