İsâr
@Gelecegim
Edeb yâ hû
Başucu kitabım "Uçurtma Avcısı"
Kitabı bir solukta bitirdiğimde Hasan ismi bana olduğundan çok daha mânidar geldi. Artık Hasan umudun, ahlakın, yaşama sevincinin adı olmuştu bende. Canım Hasan henuz 13ündeyken başına gelen o iğrenç olayı nasıl atlattın, sana yapılan sadakatsizlikleri nasıl da unutuverdin. Okuduğumda kanımın çekildiğini ve bu kirli dünyaya olan nefretimi bir kez daha iliklerime kadar hissettim. Ama iyi niyetinle cesaret ve gücünle üstesinden gelmiştin. Ve tabi ki en yakın arkadaşı olan Emir ile geçirdigin müthiş yıllar sonrasında veda. Hasan Afganistan' dan gittiginden Emir'in geçmişinden kurtulamayışı ve vicdan azapları acaba sorasında vicdanı rahatlayacak mı?
Kitapta ayrıca zengin bir kültüre ve güzelliğe sahip toprakların yok edilişini aşama aşama gözler önüne sermesi ve tarihi bilgiler vermesi açısından çok güzel. Velhasıl uçurtma avcısı başucu kitaplarımdan biri olarak kalacak ömrüm boyunca.
Reklam
"kız kardeşimin çocuğunu doyurmak için ekmek caldığimda beni zindana attılar ve orada 6 ay boyunca bedava ekmek verdiler. Hayatın adaleti budur." Belki de kitapta en üzerine düşünmemiz gereken cümle. Gerçekten adalet sandığımız şey acaba merhamet ve vicdanın da beraber olduğu yasalar bütünü müydü? İşte sefiller kitabı bir hukukçu olarak bu soruyu kendi vicdanıma sorgulattı. Ama belki de cevap hep aynıydı çünkü o günden bugüne pek bir sey degismedi. Hâla cocuğunu doyurmak için süt çalan anne, evlatlarına bakamayacağı için intihar etmek zorunda kalan baba. Ve tabi ki bir gerçegi de yadsımamak gerek hukukun zengine, soyluya ve duruşmada takım elbise giyenlere sökmediği.
