“Gönlümün tespihine seni dizdim, çekiyorum aşkla.
Umutlarımı, yarınlarımı sen diye sayıyorum.
Sen diye uyuyorum her uykuyu.
Sen diye uyanıyorum her sabaha…”
“Senin ayak bastığın yerdir benim cennetim. Sende bulurum ben çoçukluğumu, huzurla toplanan bir sofranın sakinliğini. Senin olduğun yerdir benim toprağım. Başkenti biz olan.”
« Bu hikâyeyi bana O anlatmıştı. Insanlar O'nun gözlerine vurulduğumu söylerler, hayir ben beni uyandiranin gözlerine vurulmuştum. Insanlar ne dinlediler ne de gördüler... »