Nefsin yangınında yanmamak için zindanın karanlığına razı olun Yusuf, ah Yusuf... İffet'in altın gömleği hep üstündeyken nasıl çağlara örnek olmazdın ve anlaşılmazdın.
Çünkü sığ ve sönüp sevdaların adı değildi aşk. Fani gölgelerin peşine düşmek değildi. Sonsuz sevgiliye ulaşma çabasıydı. Hz. İbrahim'in:
”Ben yok olup gidenleri sevmem.” dediği gibi...
Cennet değildi bekledikleri. Sadece ve sadece rablerinin rızasıydı. Bu riyasız teslimiyette:
”Hoştur bana senden gelen
Ya hilat-ü yahut kefen,
Ya taze gül yahut diken
Kahrın da hoş lütfun da hoş,”