Mehmet
@Geometriveben
ʍαjø
ɠɦɔul
Reklam
Eski bir atasözüne göre, bir yere varmaktan daha iyisi umutla yola devam etmektir. Dolayısıyla tüketim toplumlarında, önemli olan şeyin tatmin değil arzu olduğunu söyleyebiliriz çünkü bu nihai aşamaya ulaşmak etosun altını oyar. Basitçe arzunun arzuladığı şey daha fazla arzudur.
Yakınlık ve kırılganlık algımız, içinde kendimizi toplumsal sahnenin parçası ve daha güvende hissedebileceğimiz düzenli kalıplar üzerinden etkileşim kurar. İnsanların alışkanlıklarını bilmek, yabancılığın getirdiği belirsizliği azaltır ve böylece insanlardan beklenebilecek şeyleri öğrenmiş oluruz.
Tesadüfi bir kalabalıkta, örneğin sıkışık bir pazar yerinde veya paniğe kapılmış bir tiyatro salonunda, kendilerini koruma arzusuyla dolup taşan insanlar, sırf kendilerine nefes alacak bir alan açmak veya tehlikeden kaçınmak için diğerlerini ezebilir, başkalarını ateşe itebilirler. Kalabalıkta insanlar, yalnız olsa bile ahlaken hiçbir suçlunun tek başına yapamayacağı şeyleri gerçekleştirebilirler.
Fransız filozof Gilles Deleuze ile psikanalist Felix Guattari, arzu ve elde etme birleşir birleşmez hayatlarımızda önemli bir "eksiklik" hissedebileceğimizi yazmışlardır. Bu boşluğu elde etme arzusuyla doldururuz: Para karşılığında veya borcumuzu büyütme pahasına alınacak metalar arzulanır.
Reklam