Son dönem antik çağın Roma İmparatorluğu'nda insanlar, tanrılara, zor zamanda kendilerine yardım etmeleri, devletlerini takdis etmesi ve geçmişle ferahlatıcı bir süreklilik duygusu yaşamak için tapıyorlardı. Din bir fikirler manzumesi olmaktan ziyade bir kült ve ritüel meselesiydi; bir ideoloji ya da bilinçli olarak kabul edilmiş bir kuram değil, duygu temelinde yaşanan olguydu. Bu günümüz için yabancı olmayan bir şeydir kendi toplumumuzda dinsel törenlere katılan insanların birçoğu teolojiyle ilgilenmemekte, çok egzotik bir şey peşinde koşmamakta ve değişim fikrinde hoşlanmamaktadırlar. Ritüellerin, gelenekle bir bağ kurmalarını sağladığını ve kendilerine bir güven duygusu verdiğini görmektedirler.