"Sabahladığı zaman en büyük maksadı
dünya olan bir kimsenin ALLAH Teâlâ yanında bir
değeri yoktur. Ve bu kimseye ceza olarak dört şey
musallat edilir. Bu şeyler bitmeyen endişe, sonu
gelmeyen meşguliyet, artan ihtiyaç ve
doymazlıktır."
İbni Sirin şöyle demiştir: “Ben dünyaya ait bir şeyden dolayı hiç kimseyi kıskanmadım. Çünkü bir kimse cennet ehli ise, onun şimdiki nimeti ileride görecegi nimetlerin yanında çok az kalır ve kıskanmaya değmez. Ve eğer o cehennem ehli ise, bugün yarın azaplara düşecektir. Böyle bir kimse de kıskanılmaz.”