Gülçehre Özbey

"Hep de yok etmez ya rüzgâr, belki de bir tohum taşır. Belki o tohum fidan olur yeniden. Fidanlar ağaçlara dönüşür. Kökleri buluşur toprağın altında bir yerlerde. Benim kopan köklerim yerine onlar köklenir. Belki birisi gelir, o kökleri bilgiyle sular yine. Yine çiçekler açar mevsiminde, yine çocuklar koşar oynar üstlerinde. Arsızlığın, edepsizliğin, adaletsizliğin şiddetli sesini çocuk kahkahaları bastırır belki. Belki dürüstlük, vicdan, merhamet o kadar da alçak sesle konuşulmamaları gerektiğini anlar. Onlar da yükseltir seslerini. Belki insanlığın sağlayamadığı eşitliği ve adaleti bilim sağlar. Kitaplar, şiirler, destanlar, bilimsel araştırmalar kül olabilir, ama fikirler yankılanır durur gök kubbede. Belki kimsenin kimseye kölelik etmediği zamanlar gelir. Ayıplar değişir, ahlak değişir, giysiler, sözcükler değişir. Ama anlam arayışı kalır. Bulamayanlar köle kalır. Bulanlar önce kendini, sonra dünyayı değiştirir."
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
“Demek ki tüm zamanlarda tüm çaresiz insanların sessiz kederlerini duyacak başka insanlar olacaktı. Geleceğe dair umutlanmak için bu bile yeterdi.”

Gülçehre Özbey

, bir kitap okudu
8/10
·256 syf.·
9 günde okudu
·
Okunma: 22 Şubat 2026 19:13
·
2026 8. kitabı
Alex Schulman
8.3/10 · 5,4bin okunma
“Çünkü bulmak istediğinden emin olmadığı bir şeyi aramamalı insan.”
“Evet, uzun bir bahardı ama elbette geçti. Sonunda hiçbir şey hissetmedi. Gün gelir her şey tükenir, duygular dahil.”