Odam da zaten kafamdan dağınık
Kuşlar bile uçmuyor,bu ne biçim insanlık?
Vaktim yok neşeye, hüzne,hayale..
Ay artık centilmen, güneşse hep yerinde
Bilmiyorum nerdeyim,nedir benim hedefim?
Bilmezler ki içimi,kalbim açık neyleyim
Eskiden resim çizen mini mini ellerim,
Şimdi birer pençe olmuş,başına buyruk zehrim
Her günüm aynı şarkı,döner durur plakta
Anlıyorum gerçeği,bozmalıyım bu ritmi
Körlerin, sağırların,dilsizlerin arasında
Bir umut uğruna yaşıyorum bu hayatı..
Not:YKS'ye hazırlanırken yazdığım hafif🤏🏻 depresif bir şiir denemesiydi,aynı zamanda ilk şiirim:)