"Herkes üç yaşam sürer. Birincisi saflığın kaybıyla, ikincisi masumiyetin kaybıyla ve üçüncüsü... hayatın kendisinin kaybıyla sona erer. Bu üç aşamadan da geçmemiz kaçınılmazdır."
Dark
Yirmi altı yaşında hayatına son veren şair Antonia Pozzi’den bir alıntı:
“Yorgun hissetmek için daha erken. Ama gücüm kalmadıysa, herkes beni yeniyorsa, diğerlerinden daha düşük seviyedeysem, mücadele etmeye, debelenmeye ve ağlamaya niye devam edeyim ki hâlâ.”
“Sonra esirgediklerine bir özür, bir bağış gibi dünya seni kattı ömrüme.
Yalnız gözleri değil, hücreleri görmeye başlayan bir körün sevinciydi yaşadığım.”