Mariya nasıl olur da bunca insan birbirlerinin gözlerine bakıp "biz ne yapıyoruz" diye sormaz. Niye buradayız, diye sormaz. Nasıl Mariya nasıl. Aynada yaptığım basit makyaja bakıp dağılmış saçlarımı düzeltiyorum. Sonra sıra gözlerime geliyor ve o görüntü bir anda öyle yavan bir hal alıyor ki daha fazla görmek istemiyorum. Sana bunu nasıl anlatabilirim? Sen diyeceksin ki e ne yapsın insanlar kendilerini mi kessinler öylece devam edecekler tabii, öyle tabii öyle. İnsan delirir kızım diyeceksin belki ama o bir anlar var ya hani beni resmen kıvrandırıyor. Mariya, kitaplar sistemlerden, ideolojilerden bahsediyor. Bilmek bazen hiçbir şey ifade etmiyor gibi geliyor. Tamam biliyorum ama işte o kadar bak hayat devam ediyor. E edecek tabii ama bak bir şarkıda ne diyor
"в мире только подлость грусть
Dünya anlamsız bir hüzünden ibaret"
Mariya, ben sanki ne yapacağımı bilmediğim anlamsız bir hüzne sahibim.