Kadınlar kötülüğün sesini çok uzaktan duyarlar. Adımlarını hızlandırıp kaçmaya çalışırlar önce. Sonra bir an gelir. Tuhaf bir an.
Artık kaçamayacaklarının farkına vardıkları o an.
Çaresizliğin farkına vardıkları ve kabullendikleri o meşum an.
Kedilerin ölmek için bir yerlere gidip beklemesi gibi, uygun bir yerde durup, adım adım kendilerine yaklaşan kötülüğü beklemeye başlarlar.
O ölümcül kötülükten başkaları zarar görmesin diye de etrafta duran sevdiklerinden uzaklaşmışlardır.
Kapkara kötülüğü yapayalnız beklemeye koyulurlar...