Kimi insanlar kendileriyle baş başa olmaya o denli alışmışlardır ki kendilerini başkalarıyla kıyaslamazlar bile sakin, neşeli bir ruh hali içinde kendi kendilerine güzel güzel sohbet ederek, hatta gülerek monolog yaşamlarını sürdürürler.
Özgür görüşleri hafifçe dokunmanın, bir tür kaşınma gibi bir çekiciliği vardır; kendimizi daha fazla kaptırdığımızda kaçınan yeri oluşturmaya başlarız sonunda açıkça acı veren bir yara oluşur, yani özgür düşünce yaşamdaki konumumuzda insani ilişkilerimizde bizi rahatsız etmeye, bize eziyet etmeye başlar.
Çabuk tutuşan insanlar çabuk soğurlar ve bundan dolayı genelde güvenilmezdirler. Bu yüzden her zaman soğuk olan ya da kendini öyle gösterenlerin özellikle güvenilmeye değer, güvenilir insan oldukları yolunda olumlu bir ön yargı vardır onlar yavaş tutuşan ve uzun süre öyle kalan kişilerle karıştırılıyorlar.