Yaşarken söz edebilir miyim ölümden?
dinleyebilir miyim hayalimdeki açlıktan?
dövüşebilir miyim şiirin içine gizlenip?
taklit edebilir miyim her şeyi kendim bir hiçken ?
çekip çıkarabilir miyim yalandan hakikatı?
ya da pınarlarla sulayabilir miyim çölü?
değiştirebilir miyim yayları ve lirleri,
berbat bir gece aydınlatabilir miyim yükselttiğim güneşle?
Kimi insanlar kendileriyle baş başa olmaya o denli alışmışlardır ki kendilerini başkalarıyla kıyaslamazlar bile sakin, neşeli bir ruh hali içinde kendi kendilerine güzel güzel sohbet ederek, hatta gülerek monolog yaşamlarını sürdürürler.