Sabah kalkınca bahçeye, kıra çıkayım isterim.
Yazı yazarım bu saatlerde. Uzun uzun..
Hep düşüncelerle yazmaktır bu.
Kalkmak isterim. Kalkarsam, denize vuran ışıkların parlaklığını görürüm. Ve ağaçların koyu gölgelerini. Evler, geceden daha karanlıktır.
Bazı odalarda ışık yanar.
Uyandığımda yitmiştir yazdıklarım
“Tanıştığıma hiç memnun olmadığım kimselere durmadan “Tanıştığıma memnun oldum” demek beni öldürüyor. Ama hayatta kalmak istiyorsanız ille de bu zırvaları söylemek zorundasınız…“