İster acıklı, ister mutlu; ister uzun, ister kısa... Film bitiyor bir gün. Olması gereken, olması gerektiği 'zaman'da oluyor... O 'an' ışık'lar yanıyor. Perdedeki görüntüler son'a eriyor. Seyrettiklerimiz hayal oluveriyor.
Işık' ve 'ışıklar var, artık.
Yaşanan uzun ve acılı hikâyemiz hep ikili gelişti. Bir ak'sa, bir kara. Hep birbirini izledi kötü ve iyi. Felâket ve mucize. Umutsuzluk ve umut. Bitiş ve başlangıç.