Yüksek sesle konuşulmaz bilirsin iyi bak şu yaşamın yüzüne
Ve dinle
intihar bunalımında yüzerken evler Sokaklarda diz boyu iğrençlik
Tükürüksüz açılmıyor gazeteler
Ve bir zaman
Yüreğimize gömdüğümüz efendiler Açıp yelkenlerini
Selamsız ve sabahsız gittiler
“Annem...!
dört mevsim yediveren mor çiçekli bir daldı
tüm anneler gibi onun da binlerce karatlık bir yüreği vardı
balkondaki ipe çamaşır sermek yerine,
mahallemizin serçeleri okuyup kültürlensin diye şiirler asar,
kuşlara edebiyat öğretmenliği yapardı.”
Ne ahlak yoksunu insanlar var. Birde öğretim görevlisi olcak ifşa edeceksin edepsizi görcek . Arkadaşlar özel hayat yaşamak isteyenler hu hu size söylüyorum bu platform size göre değil, gidin gönüllü insanlarla yaşayın.
Öğrencilerinize acıyorum.