"Ben istiyorum ki
meşguliyetim olsun.
Elimde bir işim olsun.
Bekleyecek bir şeylerim
olsun... Telefonun başında çocukların aramasını bekleyeyim, pencerenin kenarında çocukların, torunların bana uğramasını bekleyeyim, ağaç yapraklansın diye bekleyeyim, salatalıklar çiçek açsın diye bekleyeyim, domates kızarsın diye bekleyeyim. Öyle şeyler...
Zaman kolay geçsin
istiyorum ben. Başka derdim yok. Ölüm kapımı çalana kadar bir şeyler oyalasın iște beni."
Reklam
BİR GARİP VEDA
Roman mı okudum yoksa o yıllarda, konakta, savaş ortasında mı yaşadım bilemedim… Mehpare miydim Kemal mi Behice mi yoksa Ahmet Reşat mı? Bir ülkenin nerelerden ve nasıl geçtiğini kendi ailesinin hikayesinden yola çıkarak yazmış yine Ayşe Kulin. Kitap bitince öğrendim seriye Veda ederek başladığını. Umarım diğerlerini de okurum. Vahdettin’in kaçışını Ahmet Reşat’ın herkesi her şeyi idare edişlerini, Kemal ve Azra’nın vatan aşkını öyle güzel anlatmış ki. Ve Mehpare Kemal’in aşkından öldü de vatan uğruna olan sevdasını göremedi Kemal’in.
Söz konusu Atatürk olunca okumadan edemedim. Bence fazla yoğun bir şekilde kadınlara düşkün bir adammış gibi anlatılmış adamın vakti mi var kadınlarla uğraşacak? Bu kısımdan hoşlanmadım. Biyografi gibi olmaya çalışmış ama Nutuk gibi bir kitap varken bu çocuk hikayesi olmuş. Ekstradan ne öğrenebilirsiniz bir kitaptan; hiç! Herkesle ilgili kitap yazılır ama onunla ilgili bir kitap 170 sayfaya zaten sığmazdı…
