Sürekli beklenti içindeyiz.
Lakin bazen ne beklediğimizi bile bilmemekteyiz.
Ne ara bu hale geldik.
Ne ara bu kadar benzedik birbirimize.
Sorulacak o kadar çok soru, üzerine düşünecelek o kadar çok konu varken biz düşünmeyi ne zaman reddetmeye başladık.
Biz biribirimizden bağımsız, kalabalıklar içinde yalnızlaştık.
Birbirimizi anlamayı bıraktık.
Aynıydık aslında, çok benzeriz aslında ama çok uzağız.
Teknolojiyle iç içe oldukça uzaklaştık.
Düşünmeyi bile başkasına bıraktık.
Ve bu duruma o kadar alıştık ki.
FARKINABİLE VARAMAMAKTAYIZ.
F. G.