Bu uygulamayı bir arkadaşın önerisi ile kullanmaya başlamıştım. Onun kansere yakalanması ile kullanmayı bıraktm. 3 yıl oldu biz o savaşı kaybettik ve kansere yenik düştük. O kadar özlüyorum ki onu. Bugün şans eseri denk geldim açtım. Son mesajlarımız duruyor. Uzun zamandır ağlayamayan ben, mesajları açmadan göz yaşlarımın istemsizce gözlerimden akmasıyla içimdeki derin boşluğu, hissisleşmiş olduğumu farkettim. Kaybetme korkum o kadar ağır bastı ki bu 3 yılda kimseye değer veremez yakınlık kuramaz oldum. Hayatımda ki herkesten uzaklaştım. Çünkü onu kaybettiğimde yaşadığım acı tarifsizdi. Bu hayat sana çok çektirdi ama sen asla gülümsemenden ödün vermedin. Seni hep gülümserken ki halinle hatırlıyorum, öylede hatırlayacağım. Umarım gittiğin yerde de gülümsüyorsundur.
Bütün meselenin çekip gitmen gerektiği halde kalmak olduğuna katılmıyordum. Çekip gitmeye hazır olana kadar kalmak o kadar da kötü bir şey değildi bence.