Hill
@Godslover
2 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Sevgi ve değer görmeyen çocuklar her zaman biraz yarım kalır. Sonra boşlukları bambaşka şeylerle tamamlamaya çalışırlar. Dolduramazlar. Boşluklar asla dolmaz. Hep bir eksiklik hep bir yarımlık. Bu eksikliğin farkına vardıklarında hiç bir şey eskisi gibi olmaz.
Beni kurtaracak şeyin tam olarak ne olduğunu bilmiyorum. Yüksek maaşlı bir iş?
Mükemmel zengin bir koca? Kollarımdaki çizikler mi? Karar veremiyorum. Anlayamıyorum. Onlardan ne farkım olduğunu Anlayamıyorum. Bu evde daha fazla yapamıyorum. Sıkılıyorum,bunalıyorum bazı şeyler yerine oturmuyor. Bu evde bir ailenin,bir yuvanın sıcaklığını alamıyorum. O sıcaklığı da bir gün bulabilir miyim bilmiyorum.
Aile denilen şey kan bağları olan insanlardan oluşmaz. Bazılarının ailesi yoktur. Sadece kan bağı olan insanlarla oluşan bir toplulukta yaşıyordur.
Konu hiçbir zaman yarıştırılmak veya kıyaslanmak olmadı konu her zaman benim arka plana atılıp değersizleştirilmem oldu anne
O an bir şey diyemedim. Üstünden zaman geçti yine bir şey diyemedim. Ama sana yemin ediyorum öyle zoruma gitti ki. Öyle kırıldım ki. Paramparça oldum. Sana yemin ederim içim gitti. Bir sen vardın işte. Bir de diğerleri. Sen benim için ayrıydın.Sen benim ailem gibiydin. Boşlukları doldurmaya çalışsam da olmuyor. Olmayacak da zaten biliyorum.