Hayatta bazen gerçeklerle yüzleşmek gerekiyormuş..
Öyle bir yer işte,bazen en habersiz anımızda bizi o soğuk ve çıplak gerçeklerle yüzleştiren kirli bir ayna gibidir...
Hani nasıl desem ; insan, yürümek zorunda olduğu bu engebeli yollarda yoruldukça, çocukluğunda dinlediği ve ona hep umut fısıldayan masum masalları özlüyor..
Geri geldim büyümeyen benliğime, bir yerlerde hala eskiyi özleyen mazime..
Bugüne tarih olsun gelecek nasip olur mu bilmeyiz, duamız odur ki Niyazımızın sahibine layık olmak..